Technology and the infinite possibilities / Teknologi dan Kemungkinan Tanpa Batasan

SIX years ago in 2010, the Academy of Sciences Malaysia (ASM) embarked on a series of studies that would provide us an insight into the big picture of the future we desire, based on our national economic imperatives, and proposed science, technology and innovative (STI) opportunities in these sectors.

This series of studies is known as the Mega Science Study, as part of the “Envisioning Malaysia In 2050” Foresight Initiative undertaken by ASM. The Prime Minister in his Budget 2017 speech announced a new vision called Transformasi Nasional 2050 or TN2050 where Malaysia is to attain a developed status of being among the top 20 nations of the world in terms of economic output, societal well being, and innovation and creativity.

The Ministry of Science, Technology and Innovation (MOSTI) is formulating a niche to contribute to this national vision.

In Mega Science 1.0 carried out from 2010 to 2012, five sectors were explored – Water, Energy, Health, Agriculture and Biodiversity. Mega Science 2.0 was undertaken from 2013 to 2014, revolved around Housing, Infrastructure, Transportation, Electrical and Electronics, and the Environment.

Mega Science 3.0, began last year. The Mega Science 3.0 National Forum and Exhibition was held last month in November.

We looked at five industries, namely: i. Furniture, ii. Automotive, iii. Creative, iv. Tourism, v. Plastics and Composites.

With Tan Sri Ahmad Tajuddin, President of ASM, and Datuk Mazlan, Head of the Mega Sciences project.

Recommendations and roadmaps for the short, medium and long-term (2015-2050) in these five sectors were laid out.

They were selected on the basis that in 2014, they contributed a combined sum of RM148 billion or 15 per cent of the national GDP, and importantly projected to increase towards 2050.

Malaysia has always been known for its wood-based furniture, owing to its abundant wood resources.

The government has set an annual growth target of 6.5 per cent for wood-based furniture, estimated to reach RM 53 billion by 2020.

The Study recommended that the furniture industry invest in R&D on cutting tools, processing machineries and technology such as the application Computer Numerical Control Machine and 3D printing, to reduce labor cost and dependence on foreign labor. R&D on alternative materials through tissue culture for new breed of tress could find a solution to the inconsistent supply of planted wood and certified sustainable timber.

We also foresee a shift in the business model in the industry, from Original Equipment Manufacturer (OEM) to Original Design Manufacturer (ODM) to penetrate the global market.

By 2050, we would have moved beyond the “Internet of Things” to the advanced state of the “Internet of Everything”, where smart and connected furniture individualised by our lifestyles could become Malaysia’s furniture identity.

Our furniture would be “talking” to each other regarding our lifestyle needs and living habits.

Next was on the future of the automotive industry. As one of the fastest growing industries in Malaysia, it contributes 2.5 per cent or RM 40 billion to the national GDP annually and 5.84 per cent of employment.

Malaysia is one of the 194 countries that have committed themselves to the Paris Agreement where we need to limit the increase in global average temperature, by fostering climate resilience and low greenhouse development.

Therefore in our technology foresight for the automotive sector towards 2050, we are expecting vehicles with greater fuel efficiency and lower carbon emissions.

In approximately 35 years time, we may fully migrate to autonomous vehicles starting with Hybrid Electric Vehicle taking off globally by 2020, Plug-in Hybrid Electric Vehicle by 2025, and Battery Electric and Fuel Cell Vehicle by 2030.

In my previous column entitled “Green Growth for Our Cities”, I shared several examples of home grown green technologies. One is the cost-effective non-welding technique for battery assembly in electric vehicles.

Developed by Eclimo, it is reported by Frost & Sullivan to be 67 per cent superior to the ultrasonic welding technique used by industry giants such as Tesla. A hundred of electric scooters incorporating this battery production technology were exported to Cambodia for eco-friendly tourism such as in Angkor Wat area.

At the 71st Meeting of the Asean Committee on Science and Technology and, the 9th Informal Asean Ministerial Meeting on Science and Technology (IAMMST-9) in Cambodia last October, I had the opportunity to bring several Asean Ministers on a ride on this scooter.

We agreed that the mass production of electric vehicles would depend on the entire automotive ecosystem, and the government has to formulate new policy instruments for e-mobility.

According to the United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD), four areas – Media, Heritage, the Arts, and Functional Creations, underpin the Creative Industry.

Globally, the global cultural and creative industries employ 29.5 million people, generating USD 2,250 billion in revenues, representing 3 per cent of the world’s GDP. In Malaysia, the creative industry accounted for 2.5 per cent of the Gross Value Added (GVA) in 2013, 2.7 per cent in 2015 and projected to increase to 4.1 per cent in 2030.

In 2010, the four areas of the creative industry employed 146,250 people in 10,559 establishments.

We would soon do away with traditional TV and cinema screens, to be entertained through holographic wall screens, virtual reality, robots, and the content created by artificial intelligence.

In tourism, Malaysia is in an advantageous position, being declared one of the most megadiverse countries and among the most visited countries in the world. The total contribution of Travel & Tourism to GDP was RM 152.8 billion in 2015 and is expected is forecasted to rise 5.1 per cent per annum to RM 267.7 billion by 2026.

Our travel experience has been revolutionised by digital technologies, such as our mobile phones, wearables, robots and real-time information. The Fourth Industrial Revolution would further impact future tourism.

Virtual reality (VR) and augmented reality (AR) for example could be applied to promote tourism.

Astronautic Technology Sdn Bhd (ATSB), an agency under the purview of Mosti, has developed their very own VR and AR technologies. Together with Tourism Malaysia they captured the sights and sounds of Maliau Basin, to stimulate a user’s physical presence in this popular conservation area in Sabah. Potential visitors could have a virtual experience of the site of interest before deciding on a visit.

Students demonstrating drone application at the forum.

Malaysia’s plastics and composites industry is another major contributor to the national GDP.

The national outlook for this sector is RM 190 billion in revenue and RM 100 billion in export by 2050, while the global outlook is USD 3 trillion with Asia dominating 50 per cent of the market share.

Plastics and composites would be utilised as part of advanced materials, advanced manufacturing technology, product development and for sustainable development, from conductive polymers, smart packaging, light weight structures to plastics photovoltaic cells as an alternative to two billion people lacking access to electricity.

The focus on plastics is timely as the World Economic Forum launched the report “The New Plastics Economy – Rethinking the future of plastics” at its Annual Meeting last January. It is a three-year initiative to create an effective after-use plastics economy, aiming to reduce leakage of plastics into the natural environment and detach plastics from fossil feedstock.

In recent weeks I visited two factories manufacturing plastics in Johor – Dragonpak and Heng Hiap Industries.

They are recipients of Commercialisation of Research & Development Fund (CRDF) from Malaysian Technology Development Corporation (MTDC).

The former applies an Oxo biodegradable polymer additive technology in its monthly production of 500 tonnes of biodegradable plastic bags, of which 400 tonnes are exported to 20 countries. The latter produces high plastic resins from plastic scraps. Each of these companies achieved or is achieving an annual turnover of RM 100 million.

Green technology implemented in the plastics industry would have to couple with a green disposal system, of which we have to look into, for a sustainable plastics economy.

However these recommendations would only be possible with agile governance. We should not be trapped by ineffective bureaucracies and traditional thinking; we need to deliberate strategically about the effects of disruption and innovation.

Talents in these five Mega Science 3.0 sectors for example, have to be developed to meet new demands when at the same time the Fourth Industrial Revolution displaces some workers with technology. At a time where resources are scarce, the three series of Mega Science studies serve as a valuable reference in our national R&D prioritization.

Giving my keynote at the forum.

The Mega Science 4.0 study would commence early next year, and would be aligned with the Malaysia Foresight Initiative 2050. Malaysia should also take pride in its upcoming role in spearheading the Asean Technology Foresight Initiative.

I quote Louis Pasteur, “Fortune favours the prepared mind.”

Mosti’s role has extended beyond planning and implementing STI policies; our newly formed Technology Foresight Division is timely to help us prepare for the new wave of technological advances, which would also reshape our economic, social, cultural and human values.

Teknologi dan Kemungkinan Tanpa Batasan

Enam tahun lalu pada 2010, Akademi Sains Malaysia (ASM) memulakan siri kajian yang akan membekalkan kita dengan wawasan ke arah gambaran besar masa depan yang kita dambakan. Wawasan ini berdasarkan keperluan ekonomi negara kita, dan peluang sains, teknologi dan inovatif (STI) yang dicadangkan dalam sektor ini.

Siri kajian ini dikenal sebagai Kajian Mega Sains, sebagai sebahagian daripada Inisiatif Foresight “Envisioning Malaysia in 2050” yang digerakkan oleh ASM.

Dalam Mega Sains 1.0 yang dijalankan dari 2010 hingga 2012, lima sektor telah diteroka – Air, Tenaga, Kesihatan, Pertanian dan Biodiversiti. Mega Sains 2.0 pula digerakkan dari tahun 2013 hingga 2014, dengan keutamaan kepada industri Perumahan, Infrastruktur, Pengangkutan, Elektrik dan Elektronik serta Alam Sekitar.

Mega Sains 3.0 bermula pada tahun lepas. Forum dan Pameran Kebangsaan Mega Sains 3.0 pula diadakan pada bulan lepas.

Kami melihat pada lima industri, iaitu i. Perabot, ii. Automotif, iii. Kreatif, iv. Pelancongan, v. Plastik dan Komposit.

Cadangan dan rancangan jangka masa pendek, jangka masa sederhana dan jangka masa panjang (2015–2050) dalam kelima-lima sektor ini dibentangkan.

Lima sektor ini dipilih atas asas sumbangannya yang berjumlah RM148 bilion atau 15 peratus kepada KDNK negara pada 2014, dan paling penting, industri ini diunjurkan meningkat menuju 2050.

Malaysia sememangnya terkenal dengan perabot berasaskan kayunya, berikutan sumber kayunya yang amat banyak.

Kerajaan telah meletakkan sasaran pertumbuhan tahunan sebanyak 6.5 peratus bagi perabot berasaskan kayu, yang dianggarkan mencecah RM53 bilion menjelang 2020.

Kajian itu mengesyorkan industri perabot melabur dalam R&D untuk peralatan pemotongan, jentera pemprosesan dan teknologi seperti aplikasi Mesin Kawalan Berangka Terkomputer dan percetakan 3D, untuk mengurangkan kos tenaga buruh dan pergantungan terhadap tenaga kerja asing.

R&D bahan alternatif menerusi kultur tisu bagi pokok baka baharu boleh menawarkan penyelesaian terhadap bekalan tidak konsisten kayu tanaman dan kayu balak yang disahkan mampan.

Kita juga meramalkan anjakan bagi model perniagaan dalam industri, iaitu daripada Pengusaha Peralatan Asli (OEM) kepada Pengusaha Rekaan Asli (ODM) untuk menembusi pasaran global.

Menjelang 2050, kita telah bergerak daripada “Internet of Things” kepada “Internet of Everything” yang lebih maju, apabila perabot pintar saling berhubung serta bersifat individu mengikut gaya hidup kita. Sesuatu yang boleh menjadi identiti kepada perabot Malaysia.

Perabot kita akan saling “bertutur” tentang keperluan gaya hidup dan tabiat kehidupan kita.

Seterusnya ialah masa depan industri automotif. Sebagai satu daripada industri yang paling pantas berkembang di Malaysia, industri automatif menyumbang 2.5 peratus atau RM40 bilion kepada KDNK tahunan negara dan 5.84 peratus pekerjaan.

Malaysia merupakan satu daripada 194 negara yang komited dalam Perjanjian Paris, perjanjian yang memerlukan kita mengehadkan pertambahan suhu purata dunia, dengan menggalakkan daya tahan iklim dan pembangunan rumah kaca yang rendah.

Maka dalam wawasan teknologi untuk sektor automotif menjelang 2050, kita menjangkakan penciptaan kenderaan dengan penjimatan minyak yang lebih hebat dan pembebasan karbon yang lebih rendah.

Dalam anggaran masa 35 tahun, kita mungkin berhijrah sepenuhnya kepada kenderaan berautonomi yang bermula dengan pengedaran Kenderaan Hibrid Elektrik di seluruh dunia menjelang 2020, Kenderaan Elektrik Hibrid Pemasangan menjelang 2025 serta Kenderaan Bateri Elektrik dan Sel Bahan Api menjelang 2030.

Dalam artikel terdahulu saya yang bertajuk “Pertumbuhan Hijau untuk Bandar Kita”, saya berkongsi pelbagai contoh teknologi hijau keluaran tempatan. Satu daripadanya ialah teknik bukan kimpalan yang berkesan kos untuk pemasangan bateri dalam kenderaan elektrik.

Teknik ini dibangunkan oleh Eclimo dan dilaporkan oleh Frost & Sullivan sebagai 67 peratus lebih hebat daripada teknik kimpalan ultrasonik yang digunakan oleh industri gergasi seperti Tesla. Seratus skuter elektrik yang menggunakan teknologi penghasilan bateri ini dieksport ke Kemboja bagi pelancongan mesra alam, misalnya di kawasan Angkor Wat.

Sewaktu Mesyuarat Jawatankuasa ASEAN bagi Sains dan Teknologi ke-71, serta Mesyuarat Tidak Rasmi Menteri-Menteri ASEAN mengenai Sains dan Teknologi KE-9 (IAMMST-9) di Kemboja pada Oktober lepas, saya berpeluang membawa beberapa orang menteri ASEAN menunggang skuter ini.

Kami bersetuju bahawa penghasilan kenderaan elektrik secara besar-besaran bergantung pada keseluruhan ekosistem automotif, dan kerajaan perlu menggubal instrumen dasar baharu untuk e-mobiliti.

Menurut Persidangan Pertubuhan Bangsa-bangsa Bersatu bagi Perdagangan dan Pembangunan (UNCTAD), empat bidang, iaitu Media, Warisan, Seni, dan Rekaan Fungsian memperkukuhkan Industri Kreatif.

Secara global, industri kreatif dan kebudayaan dunia menggaji 29.5 juta orang dan menjanakan pulangan US$2,250 bilion, yang mewakili 3 peratus KDNK dunia. Di Malaysia, industri kreatif merangkumi 2.5 peratus daripada Nilai Tambah Kasar (GVA) pada 2013, 2.7 peratus pada 2015 dan diunjurkan meningkat kepada 4.1 peratus menjelang 2030.

Pada 2010, empat bidang industri kreatif menggaji 146,250 pekerja dalam 10,559 organisasinya.

Tidak lama lagi, kita akan meninggalkan layar perak pawagam dan TV tradisional, dan  akan dihiburkan menerusi skrin dinding holografik, realiti maya, robot dan kandungan yang dicipta oleh kecerdasan buatan.

Dalam pelancongan, Malaysia berada dalam kedudukan yang menguntungkan berikutan pengisytiharan Malaysia sebagai satu daripada negara dengan kepelbagaian paling banyak dan antara negara yang paling banyak dilawati di seluruh dunia. Jumlah sumbangan industri Pelancongan dan Pengembaraan untuk KDNK ialah RM152.8 bilion pada 2015 dan dijangkakan meningkat 5.1 peratus setahun, dan mencecah RM267.7 bilion menjelang 2026.

Pengalaman pelancongan kita telah direvolusikan oleh teknologi digital, seperti telefon bimbit, peranti boleh pakai, robot dan maklumat masa nyata. Revolusi Perindustrian Keempat akan memberikan impak seterusnya terhadap pelancongan masa depan.

Realiti maya (VR) dan realiti dihebatkan (AR) misalnya boleh digunakan untuk mempromosikan pelancongan.

Astronautic Technology Sdn Bhd (ATSB), sebuah agensi di bawah bidang kuasa MOSTI telah menghasilkan teknologi VR dan AR-nya sendiri. Bersama-sama dengan Pelancongan Malaysia, agensi ini menangkap pemandangan dan bunyi di Maliau Basin untuk merangsang kehadiran fizikal pengguna di kawasan pemuliharaan popular Sabah ini. Pelawat berpotensi boleh merasai pengalaman maya di tapak yang diminati sebelum membuat keputusan untuk melawatnya.

Industri Plastik dan Komposit Malaysia ialah satu lagi penyumbang utama kepada KDNK negara.

Unjuran negara bagi sektor ini ialah RM190 bilion dalam pendapatan dan RM100 bilion dalam eksport menjelang 2050, sementara unjuran global ialah US$3 trilion dengan Asia mendominasi 50 peratus pasaran saham.

Plastik dan komposit akan digunakan sebagai sebahagian daripada bahan termaju, teknologi pembuatan termaju, pembangunan produk dan untuk pembangunan mampan, daripada polimer konduktif, pembungkusan pintar, struktur berat yang lebih ringan hinggalah kepada sel fotovolta plastik sebagai alternatif kepada dua bilion orang yang tidak mempunyai akses kepada elektrik.

Fokus terhadap plastik adalah bertepatan dengan Forum Ekonomi Dunia yang melancarkan laporan “New Plastic Economy – Rethinking the Future of Plastic” semasa Mesyuarat Tahunannya pada Januari lepas. Inisiatif tiga tahun ini bertujuan mencipta ekonomi plastik selepas guna yang efektif, dengan matlamat mengurangkan kebocoran plastik ke dalam persekitaran semula jadi dan memisahkan plastik daripada bahan mentah fosil.

Beberapa minggu kebelakangan ini, saya melawat dua buah kilang pembuatan plastik di Johor – Dragonpak dan Heng Hiap Industries yang merupakan penerima Dana Pengkomersilan Penyelidikan dan Pembangunan (CRDF) daripada Perbadanan Pembangunan Teknologi Malaysia (MTDC).

Kilang pertama menggunakan teknologi bahan tambah polimer okso-terbiodegrasi dalam pengeluaran bulanannya, iaitu 500 tan beg plastik terbiodegradasi, yang melaluinya 400 tan dieksport ke 20 buah negara. Kilang kedua menghasilkan resin berprestasi tinggi daripada sekerap plastik. Kedua-dua kilang itu dijangka mencapai perolehan tahunan RM100 juta.

Teknologi hijau yang dilaksanakan dalam industri plastik perlu disepadukan dengan sistem pelupusan hijau, yang perlu kita lihat secara mendalam bagi mencapai ekonomi plastik yang mampan.

Walau bagaimanapun, cadangan ini hanya mungkin berlaku dengan tadbir urus yang tangkas. Kita tidak patut terperangkap oleh birokrasi yang tidak berkesan dan pemikiran tradisional; kita perlu mempertimbangkan secara strategik akan kesan gangguan dan inovasi.

Bakat dalam lima sektor Mega Sains 3.0 misalnya, perlu dibangunkan untuk memenuhi permintaan baharu apabila pada masa yang sama Revolusi Perindustrian Keempat menggantikan pekerja dengan teknologi. Sewaktu keadaan apabila sumber sukar didapati, tiga siri kajian Mega Sains berperanan sebagai rujukan bernilai dalam keutamaan R&D negara kita.

Kajian Mega Sains 4.0 hanya akan bermula pada awal tahun depan, dan akan dijajarkan dengan “Malaysia 2050: Foresight Initiative”. Malaysia juga patut berbangga dengan peranan akan datangnya dalam mempelopori Inisiatif Foresight Teknologi ASEAN.

Saya memetik kata-kata Louis Pasteur, “Keuntungan menyebelahi minda yang bersedia.”

Peranan MOSTI telah meluas melangkaui perancangan dan pelaksanaan dasar STI; Bahagian Foresight Teknologi kita yang baru ditubuhkan adalah bertepatan untuk membantu kita bersedia menghadapi gelombang baharu kemajuan teknologi, yang juga akan membentuk semula ekonomi, sosial, kebudayaan dan nilai kemanusiaan kita.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Scroll to Top